Τι καλός άνθρωπος που είναι αυτός ο Μοσκώβ - Σελήμ !!!
Αυτός ο περίεργος ήρωας του Βιζυηνού με τη διχασμένη εθνική ταυτότητα δεν είχε μια εύκολη ζωή.Στην παιδική του ηλικία βασανίστηκε μέσα στη δυσλειτουργική του οικογένεια αλλά μόνο αγάπη νιώθει για όλα τα μέλη της, την μάνα, τον πατέρα και τον αδερφό του.
Ως ενήλικος στρατιώτης έδειξε γενναιότητα κι αυτοθυσία για την πατρίδα του και πληρώθηκε με αδικίες κι εξευτελισμό. Κι όμως δεν καταδέχεται να εκμεταλλευτεί τις γνωριμίες του, αφού όπως λέει "Αν είναι να πάγω εμπρός, θέλω να πάγω δια την αξία μου κι όχι από εύνοια και προστασία".
Παίζουμε με την ιστορία του Μοσκώβ - Σελήμ.
(Τα κείμενα ανήκουν στους μαθητές της Β΄ Λυκείου από δύο συνεχόμενες σχολικές χρονιές)
Γράφουμε τις σκέψεις των μελών της οικογένειάς του για το Σελήμ... Πρώτα ο αδερφός του. Θα ακολουθήσουν οι εξομολογήσεις των γονιών του
Η εξομολόγηση του μεγάλου αδελφού [1]
" Όταν έμαθα ότι κληρώθηκα κι εγώ ως
στρατιώτης για να υπερασπιστώ την πατρίδα ενάντια στους Ρώσους πανικοβλήθηκα! Η
ιδέα και μόνο του να λάβω μέρος στον πόλεμο μου προκάλεσε τρόμο. Άρχισα να
τρέμω από τον φόβο μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου ανυπεράσπιστο
στο πεδίο του πολέμου, ανάμεσα στους εχθρούς, όπου η ζωή μου θα βρισκόταν
διαρκώς σε κίνδυνο και ανά πάσα στιγμή θα μπορούσα να είμαι νεκρός. Ενώ ο
πατέρας μου με προέτρεπε να βγω έξω για να διασκεδάσω με τους συντρόφους μου,
εγώ δεν είχα καν τη δύναμη να στηριχτώ στα πόδια μου.
Ευτυχώς που εκείνη τη στιγμή ήταν κοντά μου
ο μικρός μου αδελφός. Με στήριξε και, αφού έφυγε ο πατέρας μας κι εγώ έβαλα τα
κλάματα αποφασισμένος να μην πάω, εκείνος μου είπε ότι θα πάρει τη θέση μου.
Έτσι, ενώ ήμουν σε απόγνωση, αισθάνθηκα ανακούφιση χάρη στο θάρρος και την
γενναιότητα του Σελήμ.
Μετά από αυτή του την πράξη δεν θα πάψω πότε
να του είμαι ευγνώμων αφού με γλίτωσε
από τον θάνατο."
Θένια Σιώτα, Β’3 (2014)
