Άραγε πώς είναι να είσαι στο περιθώριο; Να
μην υπολογίζεσαι; Να μην μετράει η γνώμη σου; Έρευνες έχουν δείξει πως οι
περισσότεροι έφηβοι σε ηλικίες 13-17
ετών έχουν περάσει κρίση αυτοπεποίθησης.
Αιτία που ραγίζει τις καρδιές των εφήβων
είναι κυρίως το bulling, ,όχι μόνο ενδοσχολικό,
αλλά και γενικά στο κοινωνικό περιβάλλον του εφήβου. Χλευασμοί για την
εξωτερική τους εμφάνιση αναγκάζουν τους
εφήβους να ''κλείνονται στο καβούκι'' τους.Για παράδειγμα, η εσωστρέφεια ενός
έφηβου κοριτσιού εκφράζεται με κλείσιμο στον προσωπικό της χώρο, ίσως ακόμα και
με δάκρυα. Όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη
αναρωτιέται: για ό,τι έχει ακούσει για τον εαυτό της , τα πιστεύει και τα
βιώνει με δραματικό συχνά τρόπο.. Άραγε οι συνομήλικοί της, πριν την κρίνουν,
έχουν σκεφτεί σε τι τραγική κατάσταση μπορούν να την φέρουν; Η απάντηση είναι όχι.
Όλα ξεκινούν συνήθως από το δημοτικό που τα
παιδιά είναι σκληρά το ένα απέναντι στο
άλλο λόγω ανωριμότητας και έλλειψης κρίσεως, ή και λόγω της ανατροφής τους. Τα
παιδιά που δεν έχουν ακούσει καμία φορά το ''όχι'' από τους μεγαλύτερους (γονείς),γίνονται εύκολα οι θύτες.
Ωστόσο θύτες μπορούν να γίνουν και τα
παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα οποία αναζητούν την προσοχή και την επιβεβαίωση, αφού δεν έχουν ακούσει έναν καλό λόγο από
κανέναν..
Οι επιπτώσεις, όμως .του bulling δεν είναι γνωστές πάντα στους θύτες. Ακόμα και
ένα αρνητικό σχόλιο, το οποίο θα έχει ήδη αποτυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη ενός
παιδιού-εφήβου,μπορεί να οδηγήσει σε κάμψη της επίδοσής του στο σχολείο. Και
είναι λογικό, καθώς με πεσμένη ψυχολογία και χωρίς συγκέντρωση δεν μπορεί να
αποδώσει.
