ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟ

Την Παρασκευή 3-4-2015 το σχολείο μας πραγματοποίησε εκπαιδευτική επίσκεψη στην Αρχαία Κόρινθο. Κάθε τάξη είχε μια διαφορετική δραστηριότητα να υλοποιήσει.

Η Α΄ Λυκείου περιηγήθηκε στη Ρωμαϊκή αγορά όπου δραματοποίησε μικρές σκηνές αγοραπωλησίας στα καταστήματα και τις αρχαίες στοές.

Η Β΄ Λυκείου επισκέφθηκε το βήμα του Αποστόλου Παύλου, όπου παρακολούθησε ομιλία του Θεολόγου μας, κου Γεωργιάδη, για την παρουσία του Αγίου στην πόλη.

Στο Αίθριο του Μουσείου

Η Γ΄ Λυκείου - κατεύθυνση θεωρητική - παρακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα δραστηριότητα στους χώρους του Μουσείου, οργανωμένη από την κα Τσιτούρη και τον κο Κουρσούμη, αρχαιολόγους και συνεργάτες του αρχαιολογικού Μουσείου της Κορίνθου. 

Αγγίζοντας τα pecunia

Οι μαθητές μέσα από φύλλα εργασίας εμπνευσμένα από την ενότητα "Ο Αυγουστος, ο παπουτσής και το κοράκι" του μαθήματος των Λατινικών αναζήτησαν εκθέματα που σχετίζονταν με την ιστορία και την καθημερινή ζωή των Ρωμαίων. 

Η ομάδα του κου Κουρσούμη στην προτομή του Καίσαρα

Η ομάδα της κας Τσιτούρη στο ψηφιδωτό του Διονύσου

Η όλη εμπειρία ήταν πλούσια σε μαθησιακές εμπειρίες αλλά και πολύ διασκεδαστική.    

Διάλειμμα στον αρχαιολογικό χώρο

Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με δραματοποίηση της συγκεκριμένης ενότητας από τους μαθητές με μια διάθεση ανάλαφρη και χιουμοριστική. 

Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΘΡΑΝΙΩΝ

Δεν σας θυμίζει την ταινία κινουμένων
σχεδίων του Τιμ Ρόμπινς, "Η Νεκρή Νύφη';

Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΘΡΑΝΙΩΝ

Τα θρανία του σχολείου μας είναι στην πλειονότητά τους καθαρά και - το κυριότερο - χωρίς σκονάκια!!!
Όσα από αυτά είναι ζωγραφισμένα αποτελούν έργα τέχνης. Απολαύστε τα!!!

SNEIK !!!

Η μικρή γοργόνα

"Το Δέντρο" ή "Σαν καλαμιά στον κάμπο"

Η "λοξή" γοργόνα

"Σουρρεαλισμός"

"Σουρρεαλισμός 2"

Άνθος?

Η άλλη "λοξή" γοργόνα

"Περιμένοντας την εκδρομή"

Το  Δέντρο του Χειμώνα

Μορφές  Ζωής

Υπερήρωες

Μεταλλαγμένο  Χταπόδι

Μαστρο-Μινιόν

Ο ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΕΜΠΝΕΕΙ..........

Με αφορμή το μάθημα της Λογοτεχνίας στη Β Λυκείου για τον συμβολισμό και τον Καρυωτάκη οι 

μαθητές εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν......

Τελευταίο ταξίδι

  Το της Γεωργίας Μπουβή

Είμαστε κάτι

                    του Κωνσταντίνου Ρεκούμη

Αναλυτική περιγραφή από το δημιουργό του σκίτσου.

Το βιβλίο: Ο Καρυωτάκης έγραφε, όπως όλοι οι Έλληνες, από τα αριστερά προς τα δεξιά. Εντούτοις, το βιβλίο δείχνει το μολύβι να γράφει από τα δεξιά προς τα αριστερά. Στην πραγματικότητα το μολύβι κινείται από τα αριστερά προς τα δεξιά αλλά σβήνοντας κι όχι γράφοντας. Αυτό σημαίνει ότι ο ποιητής νιώθει τόση αποστροφή προς την πραγματικότητα που στην ουσία, αντί να γράφει καινούργια ποιήματα, "σβήνει" τα υπάρχοντα.

Οι κεραίες: οι κεραίες, όπως φαίνεται, είναι πανύψηλες, γέρνουν και είναι έτοιμες να πέσουν. Ακόμα από την κατεύθυνση των κυμάτων φαίνεται η ανικανότητα του ποιητή να λάβει τα μηνύματα της πραγματικότητας, καθώς οι κεραίες αυτές είναι δέκτες αλλά όχι πομποί. Άρα, αυτή τους η δυσλειτουργία φανερώνει και τη "δυσλειτουργία" του ποιητή.

Η ιπτάμενη επιφάνεια με την "τρύπια" σκηνή : η ιπτάμενη κιβωτός εξυπηρετεί τη σκοπιμότητα του να μεταφέρει τον όλο πίνακα στο διάστημα, στο απόλυτο χάος και στο άπειρο δείχνοντας έτσι την αποδιοργανωμένη σκέψη του ποιητή, του οποίου οι ιδέες είναι σκόρπιες σαν τους γαλαξίες. Η τρύπια σκηνή μαζί με το βιβλίο αποτελούν για μένα την απεικόνιση του "κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε".

Ο υπολογιστής : όλοι ξέρουν πως οι υπολογιστές καταλαβαίνουν και λειτουργούν με το δυαδικό κώδικα. Αυτός, όμως, που είναι συνδεδεμένος με τις κεραίες παρουσιάζει μια ανωμαλία. Με φθίνουσα σειρά έχει σκόρπιους κανονικούς αριθμούς και στο τέλος έχει την παύλα που δεν αναβοσβήνει αλλά είναι μόνιμα αναμμένη σαν να κόλλησε ο υπολογιστής.
Το ποίημα ήταν μέρος της τελευταίας ποιητικής συλλογής του Καρυωτάκη και αυτή η παράξενη οθόνη υπολογιστή δηλώνει έμμεσα την αντίστροφη μέτρηση για τον ποιητή μέχρι το τέλος._

ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ

Στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας  για το ποίημα του Εγγονόπουλου "Νέα περί του Θανάτου του Ισπανού ποιητού Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα..."δόθηκε στους μαθητές ως αφόρμηση ο πίνακας  της Γκουέρνικα για να δούν ένα δείγμα σουρρεαλιστικής ζωγραφικής, να μιλήσουν  για τον Ισπανικό Εμφύλιο και γενικά για τη φρίκη του πολέμου. Ο μαθητής Νίκος Καραγκούνης δημιούργησε τη δική του Γκουέρνικα

                                                                  του Νίκου Καραγκούνη

ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ: DEAD MAN WALKING Σκηνοθεσία: TIM ROBINS (1995) Μάθιου Πονσελέ: SEAN PENN Αδ. Ελεν Πρεζάν: SUSAN SARANDON

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της αδερφής Έλεν Πρεζάν, η οποία είναι υπαρκτό πρόσωπο, χωρίς να ισχύει το ίδιο για τα άλλα πρόσωπα του έργου.

Ο Ματ, ένας καταδικασμένος  σε θανατική ποινή δολοφόνος, λίγες μέρες πριν την  εκτέλεσή του κάνει ενέργειες και ζητά έφεση. Υποστηρίζει ότι είναι αθώος, ότι δεν βίασε ούτε σκότωσε δυο παιδιά, και ζητά βοήθεια από μία καλόγρια, την αδελφή Έλεν. Οι ελπίδες όμως χάνονται και γνωρίζει ότι θα πεθάνει …  Με ποιον τρόπο βαδίζει προς το θάνατο; Είναι ή όχι δολοφόνος; Αν δεν έχει παραδεχτεί ποτέ το λάθος του υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει ποτέ στάση;

Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί μία ευρηματική διαμαρτυρία κατά της θανατικής ποινής. Κατ’ αρχάς έχει ενδιαφέρουσα πλοκή, γιατί στην εξέλιξη της ιστορίας δημιουργείται πλήθος ερωτημάτων που μέχρι το τέλος λύνονται σταδιακά. Το εκπληκτικό όμως που συμβαίνει είναι ότι οι σκηνές του άδικου εγκλήματος (βιασμός και διπλός φόνος ) στο τέλος θα παρουσιαστούν τόσο όμοια με την «δίκαιη» εκτέλεση που επιβάλλει η πολιτεία. Η  χρήση οπτικών και ακουστικών μέσων προσδίδουν στην ταινία έντονη υποβλητικότητα και συγκινούν τον θεατή ακόμα κι αν τάσσεται υπέρ της θανατικής ποινής.

Πράγματι, έχει διαφορά ο ένας από τον άλλο τρόπο θανάτωσης;  Έχει νόημα η νομιμότητα της πράξης ή δεν παύει να είναι απάνθρωπη και σκληρή; Τασσόμαστε υπέρ ή κατά της θανατικής ποινής; Κι αν η θανατική ποινή χρειάζεται να καταργηθεί, πώς θα αντιμετωπίσει το κράτος τους επικίνδυνους εγκληματίες;

Καραμπή Κωνσταντίνα

Ο Ματ, ενώ είναι αρχικά ένας σκληρός άνθρωπος, ένας εγωκεντρικός ρατσιστής, που επιδιώκει ευκαιριακές απολαύσεις, ένας τύπος επιφανειακός και αμετανόητος εγκληματίας, μέχρι το τέλος της ταινίας καταλήγει σε έναν αξιοπρεπή άνδρα που «περπατάει προς το θάνατο» μετανιωμένος, ζητώντας τη συγχώρεση από τους γονείς των θυμάτων του με εσωτερική συντριβή και ταπείνωση. Η αλλαγή αυτή οφείλεται στην Αδερφή Έλεν, η οποία τον οδήγησε στο δρόμο του Χριστού, του χάρισε απλόχερα την αγάπη της και έφερε στην επιφάνεια «τον άνθρωπο» που έκρυβε μέσα του.

Η Αδερφή Έλεν είναι μια γυναίκα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην προσφορά ανιδιοτελούς αγάπης στους συνανθρώπους της. Με χριστιανική παιδεία και βαθιά πίστη προσπαθεί να είναι κοντά σε όποιον τη χρειάζεται χωρίς να τάσσεται υπέρ ή κατά κανενός. Βέβαια, η ίδια στα πλαίσια της οικογένειάς της έχει λάβει πολλή αγάπη, γι’ αυτό και θέλει η ίδια να την διοχετεύσει στον κόσμο. Έτσι, δεν αρνείται να συμπαρασταθεί στον Ματ, παρά τις αντιρρήσεις του στενού της περιβάλλοντος και την κριτική που δέχεται από τους γονείς των θυμάτων του. Καταλαβαίνει ότι είναι ένας άνθρωπος κενός, επομένως προσπαθεί να τον κάνει να νιώσει συναισθήματα. Η ίδια είναι δυνατή, αμετακίνητη και σταθερή στις επιλογές της, με πείσμα και θάρρος, γενναιότητα και αντοχές, και φυσικά την ισχυρή της πίστη.

Η ταινία στο τέλος δείχνει τα δυο παιδιά νεκρά στο δάσος και τον Ματ στην αίθουσα εκτελέσεων να στέκονται τόσο όμοια απέναντι στο θάνατο. Έχουν προηγηθεί και οι παιδικές τους φωτογραφίες. Μοιάζουν τόσο πολύ! Και ο πρώην θύτης γίνεται το τωρινό θύμα. Θύμα ενός κράτους που δήθεν απονέμει δικαιοσύνη. Πόσο δίκαιο είναι όμως να αφαιρείται με μια ένεση μια ανθρώπινη ζωή; Ακριβώς αυτό πραγματεύεται η ταινία και το μήνυμα που θέλει να περάσει είναι σαφέστατα εναντίον της θανατικής ποινής.

 Μούργελα Εμμανουέλλα

ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΠΝΙΓΜΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ

Μόνο μια φώκια βρέθηκε για να την θρηνήσει

Χτες το βράδυ, η εννιάχρονη Ακριβούλα ένα από τα έξι εγγόνια της φτωχής γρια-Λούκαινας, βρήκε τραγικό θάνατο στην απόκρημνη ακτή κοντά στην παραλία Κοχύλι της Σκιάθου, όταν προσπάθησε να βρει το μονοπάτι που οδηγούσε προς τη θάλασσα.
Η μικρή ξέφυγε από την προσοχή της μητέρας της και πήγε στη θάλασσα, για να βρει τη γιαγιά της που είχε πάει να πλύνει τα ρούχα της οικογένειας στο Γλυφονέρι. Το μικρό κοριτσάκι φαίνεται πως έχασε τον προσανατολισμό του ακούγοντας ένα βοσκό, το Σουραυλή, ο οποίος έπαιζε μουσική με τον αυλό του. Είχε ήδη νυχτώσει όταν η Ακριβούλα πήρε λάθος μονοπάτι και δεν μπορούσε να δει καλά το δρόμο της επιστροφής, που ήταν πολύ ανώμαλος και ανηφορικός, με αποτέλεσμα να πέσει στη θάλασσα και να βρει μοιραίο θάνατο από πνιγμό.
Τραγική ειρωνεία της τύχης :  η γιαγιά του που ήταν εκεί κοντά άκουσε το θόρυβο της πτώσης του παιδιού στο νερό αλλά δεν φαντάστηκε ότι ήταν η ίδια της η εγγονή που κινδύνευε!!!

Μαυραγάνη Μαρία και Γεωργία, Β2

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ"

της Αφροδίτης Γερακίτη

Μια θεατρική παράσταση δεν είναι απλά οι ηθοποιοί, ο σκηνοθέτης, τα σκηνικά, τα κοστούμια και το κείμενο. Είναι κάτι παραπάνω από αυτά τα απλά πράγματα. Κυρίως είναι η όρεξη των ατόμων που την συντελούν για να δημιουργήσουν ένα άρτιο αποτέλεσμα  κάθε φορά δίνοντας την ψυχή τους και μεταδίδοντας μας αξίες και ιδανικά μέσω των παραστάσεών τους. Το περασμένο σαββατοκύριακο άνοιξε την θεατρική σεζόν η παράσταση <<Ρωμαίος και Ιουλιέτα..η επόμενη μέρα>> από τον θεατρικό σύλλογο Σαν παραμύθι στο θέατρο Μπολατίου.

Η μικρή αποθήκη που έστεκε ετοιμόρροπη έχει μετατραπεί εδώ και λίγα χρόνια σε έναν αξιοπρεπέστατο χώρο εκδηλώσεων ,σε ένα μικρό θεατράκι παραγωγής πολιτισμού όπως επισημαίνει η τοπική εφημερίδα «Γνώμη πολιτών» .Ένας χώρος που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από πολύ μεγαλύτερα θέατρα του νομού. ένα πραγματικό διαμάντι στον δήμο Βέλου-Βόχας.

Η παράσταση πραγματεύεται την αλλοτρίωση των ανθρωπίνων σχέσεων των σημερινών ζευγαριών που η γκρίνια και η κρίση έχει εισβάλλει στην  καθημερινότητα χάνοντας έτσι την μαγεία του έρωτα. Και όλα αυτά δοσμένα κωμικά σε μια ανατρεπτική διασκευή του κλασικού αριστουργήματος του Ο. Σαίξπηρ για γέλιο μέχρι δακρύων.

Με το άνοιγμα της σεζόν ο σύλλογος συνεχίζει την άρτια δουλειά και μέσα στον μήνα κάνει πρεμιέρα η κωμωδία του Αριστοφάνη <<Εκκλησιάζουσες>> από το παιδικό και εφηβικό τμήμα του συλλόγου «Νέα Διάπλαση» στην οποία ανήκει και το προαναφερόμενο θέατρο. Τέτοιες ενέργειες αναβαθμίζουν τον τόπο μας, περνούν αξίες και μηνύματα και διαπλάθουν προσωπικότητες στοχεύοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Η παράσταση <<Εκκλησιάζουσες>> κάνει την παρθενική της εμφάνιση το Σάββατο στις 29 Νοεμβρίου και για τέσσερις ακόμη παραστάσεις (30 Νοεμβρίου και 6,7,13,14 Δεκεμβρίου) στο θέατρο του Μπολατίου ώρα 19:00 και  με είσοδο 5 ευρώ. Τηλέφωνα για κράτηση θέσεων: 6945871808 και 6974608079.

ΑΦΕΡΙΜ! ΜΟΣΚΩΒ - ΣΕΛΗΜ, Ένα συγκλονιστικό τούρκικο σήριαλ

Τι καλός άνθρωπος που είναι αυτός ο Μοσκώβ - Σελήμ !!! 

Αυτός ο περίεργος ήρωας του Βιζυηνού με τη διχασμένη εθνική ταυτότητα δεν είχε μια εύκολη ζωή.

     Στην παιδική του ηλικία βασανίστηκε μέσα στη δυσλειτουργική του οικογένεια αλλά μόνο αγάπη νιώθει για όλα τα μέλη της, την μάνα, τον πατέρα και τον αδερφό του.
    Ως ενήλικος στρατιώτης έδειξε γενναιότητα κι αυτοθυσία για την πατρίδα του και πληρώθηκε με αδικίες κι εξευτελισμό. Κι όμως δεν καταδέχεται να εκμεταλλευτεί τις γνωριμίες του, αφού όπως λέει "Αν είναι να πάγω εμπρός, θέλω να πάγω δια την αξία μου κι όχι από εύνοια και προστασία".

Παίζουμε με την ιστορία του Μοσκώβ - Σελήμ. 

(Τα κείμενα ανήκουν στους μαθητές της Β΄ Λυκείου από δύο συνεχόμενες σχολικές χρονιές)

Γράφουμε τις σκέψεις των μελών της οικογένειάς του για το Σελήμ... Πρώτα ο αδερφός του. Θα ακολουθήσουν οι εξομολογήσεις των γονιών του 

Η εξομολόγηση του μεγάλου αδελφού [1]

" Όταν έμαθα ότι κληρώθηκα κι εγώ ως στρατιώτης για να υπερασπιστώ την πατρίδα ενάντια στους Ρώσους πανικοβλήθηκα! Η ιδέα και μόνο του να λάβω μέρος στον πόλεμο μου προκάλεσε τρόμο. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου ανυπεράσπιστο στο πεδίο του πολέμου, ανάμεσα στους εχθρούς, όπου η ζωή μου θα βρισκόταν διαρκώς σε κίνδυνο και ανά πάσα στιγμή θα μπορούσα να είμαι νεκρός. Ενώ ο πατέρας μου με προέτρεπε να βγω έξω για να διασκεδάσω με τους συντρόφους μου, εγώ δεν είχα καν τη δύναμη να στηριχτώ στα πόδια μου.

Ευτυχώς που εκείνη τη στιγμή ήταν κοντά μου ο μικρός μου αδελφός. Με στήριξε και, αφού έφυγε ο πατέρας μας κι εγώ έβαλα τα κλάματα αποφασισμένος να μην πάω, εκείνος μου είπε ότι θα πάρει τη θέση μου. Έτσι, ενώ ήμουν σε απόγνωση, αισθάνθηκα ανακούφιση χάρη στο θάρρος και την γενναιότητα του Σελήμ.

Μετά από αυτή του την πράξη δεν θα πάψω πότε να του είμαι ευγνώμων  αφού με γλίτωσε από τον θάνατο." 

Θένια  Σιώτα, Β’3 (2014)

Παλικάρι

                

                                                                           της Αντωνίας  Γκρέμη Λιαδή

 - Γιατί στέκεσαι εδώ παλικάρι; Δεν βλέπεις το θηρίο που έρχεται καταπάνω σου; Έξω η μάνα σου σε περιμένει. Της υποσχέθηκες να γυρίσεις σπίτι ζωντανός, όχι να γυρίσουν σπίτι μονάχα τα ματωμένα ρούχα σου. Τι προσπαθείς να κάνεις; Τι προσπαθείς να σώσεις; Αυτή η πατρίδα σου είναι καταδικασμένη να ζει στο αιώνιο μαρτύριο και να θυσιάζει τα παιδιά της στον βωμό κάποιας "ελευθερίας". Δεν μπορείς να την σώσεις.

   Ανεβαίνεις στα κάγκελα. "ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" φωνάζεις. Γράφεις στους τοίχους το σύνθημα με το αίμα σου. Σαράντα ένα χρόνια μετά την αυτοθυσία σου για την πατρίδα, υπάρχουν σε αυτήν παιδιά που πεινούν, η δωρεάν παιδεία αγκομαχά και χαροπαλεύει χρόνο με τον χρόνο, όσο για την ελευθερία μπαίνει και αυτή στο στόχαστρο, αλλά είναι η μόνη που μπορεί κι επιβιώνει.

   Σε ρωτώ παλικάρι: "Για ποιον λόγο έχυσες το αίμα σου; Για ποιον λόγο δεν γύρισες στην μάνα σου κι εκείνη ακόμα σε περιμένει; Για ποιον λόγο έχασες τα νιάτα σου, τα καλύτερα χρόνια της σύντομης ζωής σου;". Δεν απαντάς παλικάρι. Πριν λίγο καιρό ήσουν ένα αθώο παιδί και μόλις πάτησες το πόδι σου εδώ μέσα έγινες ολόκληρος λεβέντης, σωστό παλικάρι. Κι ο πατέρας σου σε καμαρώνει και η μάνα σου σε κλαίει. Η φωνή σου έγινε βροντερή και δυνατή και έφτασε το ξακουστό σύνθημα σου στα αυτιά των Τιράνων και τώρα αναγκάζουν το μεταλλικό θηρίο να σε κατασπαράξει. Και δεν κάνεις πίσω. Στέκεσαι κρεμασμένος πάνω στα κάγκελα να φωνάζεις και πάλι σε ρωτώ: "Γιατί;".

 = "Γιατί αγάπησα το χώμα που πατώ. Γιατί θαύμασα τα δημιουργήματα που μου άφησαν οι πρόγονοι μου. Γιατί μάνα μου είναι η πολύπαθη πατρίδα μου. Ξέρω πως τα πάθη της δεν θα σταματήσουν σήμερα, αλλά αύριο θα είναι μια καινούργια μέρα. Και σε σαράντα ένα χρόνια από σήμερα θα μου χαρίζεις ένα γαρύφαλλο και σαν να ήταν σήμερα θα με υμνείς κι εγώ σήμερα σου χαρίζω απλόχερα όσα εγώ θα στερηθώ. Δίνω την ζωή μου στον χάρο για να ζήσεις εσύ ελεύθερος. Κι αν μια μέρα το δικό μου σήμερα γίνει το δικό σου αύριο, γίνε εσύ το παλικάρι πάνω στα κάγκελα κι αν σε ρωτήσουν 'γιατί;' απάντα τους 'Γιατί είμαι το παλικάρι που θέλει την ελευθερία σου. Γιατί είμαι το παλικάρι που αγάπησε την πατρίδα του'."

Ακολουθούν δύο βίντεο για την ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τη μαθήτρια της Β΄ Λυκείου, Γεωργία Μπουβή