Μια γιορτή της Λογοτεχνίας και της Μουσικής

από τη Βασιλική Παπαδημητρίου (Β΄ Λυκείου)

Το Σάββατο 13 Μαΐου, στις 7:30 το απόγευμα στο Δημοτικό Σχολείο του Βέλου πραγματοποιήθηκε η βράβευση των μαθητών και μαθητριών που είχαν διακριθεί στο 2ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό που διοργάνωσε το σχολείο μας. Σε αυτό το διαγωνισμό πήραν μέρος παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου από όλη την Κορινθία, στα οποία αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τα έργα τους. 

Από το Βέλο βραβεύτηκαν η μαθήτρια του Γυμνασίου Έλλη-Άννα Καψοκέφαλου, με το 2ο βραβείο Διηγήματος Γυμνασίου, η Μαρία Τσιγάρα με το 3ο βραβείο στην κατηγορία Διηγήματος Λυκείου, η Αντωνία Γκρέμη-Λιαδή με έπαινο στην ίδια κατηγορία, η Μυρτώ Καπώλη με έπαινο στην κατηγορία Ποιήματος Λυκείου, ενώ με το 2ο και 1ο βραβείο σε αυτή την κατηγορία βραβεύτηκαν αντίστοιχα οι μαθήτριες Λυδία Κολλιοπούλου και Τάνια Χαλκιά. Στη διάρκεια της γιορτής η μαθήτρια του σχολείου μας Μυρτώ Καπώλη διάβασε τα κείμενα των μαθητών που πήραν τα πρώτα βραβεία και μας  συγκίνησε όλους. 

Επίσης, στη γιορτή συμμετείχε και η μπάντα του σχολείου μας που αποτελείται από τη Βασιλική Παπαδοπούλου, τη Μαρία Βελίγκου, την Ασημίνα Κλωνή, τη Ντανιέλα Στογιάν, τη Βίκη Φούζα, την Ασημίνα Παπαδημητρίου, τη Νίκη Παπαδοπούλου και τη Μυρτώ Καπώλη. Τα κορίτσια τραγούδησαν  μελοποιημένα ποιήματα αλλά και σύγχρονα τραγούδια και εντυπωσίασαν το κοινό που τα χειροκρότησε με ενθουσιασμό. 

Η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς η όμορφη αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού σχολείου γέμισε από θεατές που παρακολουθούσαν με προσοχή και συγκίνηση. Όλοι οι μαθητές που βραβεύτηκαν ήρθαν να παραλάβουν τα βραβεία τους, με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τους, αλλά και πολλοί μαθητές και κάτοικοι του Βέλου ήρθαν να την παρακολουθήσουν. Εκτός από αυτούς, την τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί αξιότιμοι καλεσμένοι, όπως ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας κος Φειδάς και η Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων κα Τσαπάλου, η Σχολική Σύμβουλος των Φιλολόγων, κα Κεκροπούλου, η Πρόεδρος και η Γραμματέας του Συνδέσμου Φιλολόγων Κορινθίας, ο Δήμαρχος, κος Παπακυριάκος, και οι δύο Αντιδήμαρχοι της πόλης μας, κος Τρωγάδης και η κα Καλλίρη, καθώς και πολλοί διευθυντές και εκπαιδευτικοί από διάφορα σχολεία του νομού μας.  

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας τίμησαν με την παρουσία τους αλλά κυρίως όσοι βοήθησαν να πραγματοποιηθεί ο διαγωνισμός και η γιορτή, δηλαδή το Δήμο Βέλου-Βόχας και τους χορηγούς του διαγωνισμού, το Διευθυντή του Δημοτικού, κο Γιάνναρο, τον Υποδιευθυντή, κο Παπανικολάου, που όχι μόνο μας έδωσαν την αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου τους αλλά μας βοήθησαν σε όλη τη διάρκεια της γιορτής, τον κο Ιάκωβο Δρόσο, καθηγητή κλασσικής κιθάρας, που βοήθησε την μπάντα μας να προετοιμάσει τα μουσικά κομμάτια που παρουσίασε, και κυρίως τη διευθύντριά μας, κα Μάρθα Πολίτου, για αυτή την εκδήλωση και για όλες τις άλλες δραστηριότητες που οργάνωσε τα δύο χρόνια που έχει αναλάβει το Λύκειο Βέλου.

Ελπίζουμε στο μέλλον να πολλαπλασιαστούν τέτοιες δημιουργικές και ευχάριστες εκδηλώσεις που να δίνουν την ευκαιρία στους μαθητές να δείξουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους.  

Η ΤΡΕΛΗ ΡΟΔΙΑ

Στο μάθημα της Λογοτεχνίας οι μαθητές της Β λυκείου προσπάθησαν να αποδώσουν με κολλάζ και ζωγραφιές τις εικόνες του ποιήματος του Ο. Ελύτη "Η τρελή ροδιά"

Σ' αυτές τις κάτασπρες αυλές ... πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθρο;

 

πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρο γέλιο της;

Όταν στους κάμπους που ξυπνούν τα ολόγυμνα κορίστια θερίζοντας με τα ξανθά τους χέρια τα τριφύλλια

πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που μάχεται τη συννεφιά του κόσμου;

Στη μέρα που απ' τη ζήλεια της στολίζεται με εφτά λογιώ φτερά ζώνοντας τον αιώνιο ήλιο με χιλιάδες πρίσματα

πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που αρπάει μια χαίτη μ' εκατό βιτσιές στο τρέξιμό της...;

Πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που χαιρετάει στα μάκρη τινάζοντας ένα μαντήλι φύλλων από δροσερή φωτιά...

...πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που τρίζει τ' άρμενα ψηλά στον διάφανον αιθέρα;

πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που σπάει με φως καταμεσίς του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα;

πέστε μου ειναι η τρελή ροδιά που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου, πέστε μου, αυτή που παίζει ... ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά...

πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγματων στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά;

Πρόταση βιβλίου: Ο Αλχημιστής

 

της Θένιας Σιώτα

Το βιβλίο του Πάουλο Κοέλο, «O Aλχημιστής», είναι ένα βιβλίο το οποίο εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ο καθένας μας πρέπει να διαβάσει. Νομίζω ότι είναι ένα βιβλίο καταλύτης, δηλαδή  προκαλεί μια αντίδραση. Εμπνέει τους αναγνώστες του, τους βάζει στη διαδικασία να προβληματιστούν σχετικά με το νόημα της ζωής και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον κόσμο.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στην υπόθεση:

''Ένας νεαρός Ισπανός βοσκός, ο Σαντιάγο, αποφασίζει ν' αναζητήσει τη μοίρα του. Η αναζήτησή του θα τον οδηγήσει στη Σαχάρα και τις πυραμίδες της Αιγύπτου. Στο ταξίδι του θα γνωρίσει σοφούς βασιλιάδες και αλχημιστές. Ακολουθώντας τα σημάδια της μοίρας, θα συναντήσει μυστηριώδεις ανθρώπους και θα 'ρθει αντιμέτωπος με παράξενες καταστάσεις. Έτσι θα του τεθούν τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης, που θα τον αλλάξουν για πάντα. Θ' ανακαλύψει όμως ότι, όταν μπορεί κανείς να συγκεντρώνεται στο παρόν, τότε είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Όπως είπε και ο ίδιος ο συγγραφέας μιλώντας για τον Αλχημιστή, «το σύμπαν συνωμοτεί για να μας βοηθήσει, όταν προσπαθούμε να ζήσουμε το προσωπικό μας όνειρο». Μέσα απ' αυτό το συγκλονιστικό βιβλίο, όπου συναντιέται ο μυστικισμός του Μεσαίωνα με το τραγούδι της ερήμου, ο Κοέλο μάς ανοίγει το παλιό μονοπάτι για τη γνώση του κόσμου: αυτό που περνά από την καρδιά.''

Πέρα από αυτή τη συναρπαστική ιστορία του νεαρού βοσκού, περιγράφονται πράγματα με ουσία. Είναι μια ιστορία συμβολική, που αξίζει να ειπωθεί, γιατί γεμίζει τους αναγνώστες με αισιοδοξία για το μέλλον και τους ωθεί να αναζητήσουν το πεπρωμένο τους, δηλαδή τον προσωπικό τους μύθο. Δείχνει ότι, αν αγωνίζονται πάρα πολύ για κάτι, μπορούν να το καταφέρουν, αρκεί να είναι αυτό που πραγματικά θέλουν και ποτέ να μην απελπίζονται. Αποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για όσους παλεύουν και δεν εγκαταλείπουν τα όνειρά τους και πως τα όνειρα δεν είναι για τους λίγους. Επίσης συμβουλεύει τους αναγνώστες να διαβάζουν τα σημάδια, δηλαδή να ακολουθούν τη διαίσθηση τους, που εμφανίζεται στις κατάλληλες στιγμές. Ακόμη και αν οι ενδείξεις δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση από ό, τι είχαν προγραμματίσει, να τις ακολουθήσουν. Μερικές φορές μπορεί κάτι να πάει στραβά, αλλά αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουν καινούρια πράγματα, ώσπου να φτάσουν τελικά στον στόχο τους. Εξάλλου, όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο, που αξίζει όλες αυτές τις αναπόφευκτες δυσκολίες που μπορεί να συναντήσουν. Η προσπάθεια που κάνει ο καθένας να πραγματοποιήσει τα όνειρα του είναι αυτό που δίνει ενδιαφέρον και νόημα στη ζωή. Ο σκοπός της ζωής του κάθε ανθρώπου είναι να βρει τι θα τον κάνει ευτυχισμένο και να το κάνει πραγματικότητα. Αν και η πραγματική ευτυχία μπορεί να μην βρίσκεται πάντα εκεί που την αναζητάμε, αλλά να κρύβεται στα πιο απίθανα μέρη…

Πάντως, το μήνυμα που θέλει να περάσει μέσα από αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας είναι: «Πιστέψτε στη δύναμη των ονείρων σας! Ο Θεός είναι δίκαιος, δεν θα βάλει μέσα στην καρδιά σας μια επιθυμία που δεν θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.» 

Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΘΡΑΝΙΩΝ

Δεν σας θυμίζει την ταινία κινουμένων
σχεδίων του Τιμ Ρόμπινς, "Η Νεκρή Νύφη';

Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΘΡΑΝΙΩΝ

Τα θρανία του σχολείου μας είναι στην πλειονότητά τους καθαρά και - το κυριότερο - χωρίς σκονάκια!!!
Όσα από αυτά είναι ζωγραφισμένα αποτελούν έργα τέχνης. Απολαύστε τα!!!

SNEIK !!!

Η μικρή γοργόνα

"Το Δέντρο" ή "Σαν καλαμιά στον κάμπο"

Η "λοξή" γοργόνα

"Σουρρεαλισμός"

"Σουρρεαλισμός 2"

Άνθος?

Η άλλη "λοξή" γοργόνα

"Περιμένοντας την εκδρομή"

Το  Δέντρο του Χειμώνα

Μορφές  Ζωής

Υπερήρωες

Μεταλλαγμένο  Χταπόδι

Μαστρο-Μινιόν

ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ: DEAD MAN WALKING Σκηνοθεσία: TIM ROBINS (1995) Μάθιου Πονσελέ: SEAN PENN Αδ. Ελεν Πρεζάν: SUSAN SARANDON

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της αδερφής Έλεν Πρεζάν, η οποία είναι υπαρκτό πρόσωπο, χωρίς να ισχύει το ίδιο για τα άλλα πρόσωπα του έργου.

Ο Ματ, ένας καταδικασμένος  σε θανατική ποινή δολοφόνος, λίγες μέρες πριν την  εκτέλεσή του κάνει ενέργειες και ζητά έφεση. Υποστηρίζει ότι είναι αθώος, ότι δεν βίασε ούτε σκότωσε δυο παιδιά, και ζητά βοήθεια από μία καλόγρια, την αδελφή Έλεν. Οι ελπίδες όμως χάνονται και γνωρίζει ότι θα πεθάνει …  Με ποιον τρόπο βαδίζει προς το θάνατο; Είναι ή όχι δολοφόνος; Αν δεν έχει παραδεχτεί ποτέ το λάθος του υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει ποτέ στάση;

Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί μία ευρηματική διαμαρτυρία κατά της θανατικής ποινής. Κατ’ αρχάς έχει ενδιαφέρουσα πλοκή, γιατί στην εξέλιξη της ιστορίας δημιουργείται πλήθος ερωτημάτων που μέχρι το τέλος λύνονται σταδιακά. Το εκπληκτικό όμως που συμβαίνει είναι ότι οι σκηνές του άδικου εγκλήματος (βιασμός και διπλός φόνος ) στο τέλος θα παρουσιαστούν τόσο όμοια με την «δίκαιη» εκτέλεση που επιβάλλει η πολιτεία. Η  χρήση οπτικών και ακουστικών μέσων προσδίδουν στην ταινία έντονη υποβλητικότητα και συγκινούν τον θεατή ακόμα κι αν τάσσεται υπέρ της θανατικής ποινής.

Πράγματι, έχει διαφορά ο ένας από τον άλλο τρόπο θανάτωσης;  Έχει νόημα η νομιμότητα της πράξης ή δεν παύει να είναι απάνθρωπη και σκληρή; Τασσόμαστε υπέρ ή κατά της θανατικής ποινής; Κι αν η θανατική ποινή χρειάζεται να καταργηθεί, πώς θα αντιμετωπίσει το κράτος τους επικίνδυνους εγκληματίες;

Καραμπή Κωνσταντίνα

Ο Ματ, ενώ είναι αρχικά ένας σκληρός άνθρωπος, ένας εγωκεντρικός ρατσιστής, που επιδιώκει ευκαιριακές απολαύσεις, ένας τύπος επιφανειακός και αμετανόητος εγκληματίας, μέχρι το τέλος της ταινίας καταλήγει σε έναν αξιοπρεπή άνδρα που «περπατάει προς το θάνατο» μετανιωμένος, ζητώντας τη συγχώρεση από τους γονείς των θυμάτων του με εσωτερική συντριβή και ταπείνωση. Η αλλαγή αυτή οφείλεται στην Αδερφή Έλεν, η οποία τον οδήγησε στο δρόμο του Χριστού, του χάρισε απλόχερα την αγάπη της και έφερε στην επιφάνεια «τον άνθρωπο» που έκρυβε μέσα του.

Η Αδερφή Έλεν είναι μια γυναίκα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην προσφορά ανιδιοτελούς αγάπης στους συνανθρώπους της. Με χριστιανική παιδεία και βαθιά πίστη προσπαθεί να είναι κοντά σε όποιον τη χρειάζεται χωρίς να τάσσεται υπέρ ή κατά κανενός. Βέβαια, η ίδια στα πλαίσια της οικογένειάς της έχει λάβει πολλή αγάπη, γι’ αυτό και θέλει η ίδια να την διοχετεύσει στον κόσμο. Έτσι, δεν αρνείται να συμπαρασταθεί στον Ματ, παρά τις αντιρρήσεις του στενού της περιβάλλοντος και την κριτική που δέχεται από τους γονείς των θυμάτων του. Καταλαβαίνει ότι είναι ένας άνθρωπος κενός, επομένως προσπαθεί να τον κάνει να νιώσει συναισθήματα. Η ίδια είναι δυνατή, αμετακίνητη και σταθερή στις επιλογές της, με πείσμα και θάρρος, γενναιότητα και αντοχές, και φυσικά την ισχυρή της πίστη.

Η ταινία στο τέλος δείχνει τα δυο παιδιά νεκρά στο δάσος και τον Ματ στην αίθουσα εκτελέσεων να στέκονται τόσο όμοια απέναντι στο θάνατο. Έχουν προηγηθεί και οι παιδικές τους φωτογραφίες. Μοιάζουν τόσο πολύ! Και ο πρώην θύτης γίνεται το τωρινό θύμα. Θύμα ενός κράτους που δήθεν απονέμει δικαιοσύνη. Πόσο δίκαιο είναι όμως να αφαιρείται με μια ένεση μια ανθρώπινη ζωή; Ακριβώς αυτό πραγματεύεται η ταινία και το μήνυμα που θέλει να περάσει είναι σαφέστατα εναντίον της θανατικής ποινής.

 Μούργελα Εμμανουέλλα

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ"

της Αφροδίτης Γερακίτη

Μια θεατρική παράσταση δεν είναι απλά οι ηθοποιοί, ο σκηνοθέτης, τα σκηνικά, τα κοστούμια και το κείμενο. Είναι κάτι παραπάνω από αυτά τα απλά πράγματα. Κυρίως είναι η όρεξη των ατόμων που την συντελούν για να δημιουργήσουν ένα άρτιο αποτέλεσμα  κάθε φορά δίνοντας την ψυχή τους και μεταδίδοντας μας αξίες και ιδανικά μέσω των παραστάσεών τους. Το περασμένο σαββατοκύριακο άνοιξε την θεατρική σεζόν η παράσταση <<Ρωμαίος και Ιουλιέτα..η επόμενη μέρα>> από τον θεατρικό σύλλογο Σαν παραμύθι στο θέατρο Μπολατίου.

Η μικρή αποθήκη που έστεκε ετοιμόρροπη έχει μετατραπεί εδώ και λίγα χρόνια σε έναν αξιοπρεπέστατο χώρο εκδηλώσεων ,σε ένα μικρό θεατράκι παραγωγής πολιτισμού όπως επισημαίνει η τοπική εφημερίδα «Γνώμη πολιτών» .Ένας χώρος που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από πολύ μεγαλύτερα θέατρα του νομού. ένα πραγματικό διαμάντι στον δήμο Βέλου-Βόχας.

Η παράσταση πραγματεύεται την αλλοτρίωση των ανθρωπίνων σχέσεων των σημερινών ζευγαριών που η γκρίνια και η κρίση έχει εισβάλλει στην  καθημερινότητα χάνοντας έτσι την μαγεία του έρωτα. Και όλα αυτά δοσμένα κωμικά σε μια ανατρεπτική διασκευή του κλασικού αριστουργήματος του Ο. Σαίξπηρ για γέλιο μέχρι δακρύων.

Με το άνοιγμα της σεζόν ο σύλλογος συνεχίζει την άρτια δουλειά και μέσα στον μήνα κάνει πρεμιέρα η κωμωδία του Αριστοφάνη <<Εκκλησιάζουσες>> από το παιδικό και εφηβικό τμήμα του συλλόγου «Νέα Διάπλαση» στην οποία ανήκει και το προαναφερόμενο θέατρο. Τέτοιες ενέργειες αναβαθμίζουν τον τόπο μας, περνούν αξίες και μηνύματα και διαπλάθουν προσωπικότητες στοχεύοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Η παράσταση <<Εκκλησιάζουσες>> κάνει την παρθενική της εμφάνιση το Σάββατο στις 29 Νοεμβρίου και για τέσσερις ακόμη παραστάσεις (30 Νοεμβρίου και 6,7,13,14 Δεκεμβρίου) στο θέατρο του Μπολατίου ώρα 19:00 και  με είσοδο 5 ευρώ. Τηλέφωνα για κράτηση θέσεων: 6945871808 και 6974608079.

ΑΦΕΡΙΜ! ΜΟΣΚΩΒ - ΣΕΛΗΜ, Ένα συγκλονιστικό τούρκικο σήριαλ

Τι καλός άνθρωπος που είναι αυτός ο Μοσκώβ - Σελήμ !!! 

Αυτός ο περίεργος ήρωας του Βιζυηνού με τη διχασμένη εθνική ταυτότητα δεν είχε μια εύκολη ζωή.

     Στην παιδική του ηλικία βασανίστηκε μέσα στη δυσλειτουργική του οικογένεια αλλά μόνο αγάπη νιώθει για όλα τα μέλη της, την μάνα, τον πατέρα και τον αδερφό του.
    Ως ενήλικος στρατιώτης έδειξε γενναιότητα κι αυτοθυσία για την πατρίδα του και πληρώθηκε με αδικίες κι εξευτελισμό. Κι όμως δεν καταδέχεται να εκμεταλλευτεί τις γνωριμίες του, αφού όπως λέει "Αν είναι να πάγω εμπρός, θέλω να πάγω δια την αξία μου κι όχι από εύνοια και προστασία".

Παίζουμε με την ιστορία του Μοσκώβ - Σελήμ. 

(Τα κείμενα ανήκουν στους μαθητές της Β΄ Λυκείου από δύο συνεχόμενες σχολικές χρονιές)

Γράφουμε τις σκέψεις των μελών της οικογένειάς του για το Σελήμ... Πρώτα ο αδερφός του. Θα ακολουθήσουν οι εξομολογήσεις των γονιών του 

Η εξομολόγηση του μεγάλου αδελφού [1]

" Όταν έμαθα ότι κληρώθηκα κι εγώ ως στρατιώτης για να υπερασπιστώ την πατρίδα ενάντια στους Ρώσους πανικοβλήθηκα! Η ιδέα και μόνο του να λάβω μέρος στον πόλεμο μου προκάλεσε τρόμο. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου ανυπεράσπιστο στο πεδίο του πολέμου, ανάμεσα στους εχθρούς, όπου η ζωή μου θα βρισκόταν διαρκώς σε κίνδυνο και ανά πάσα στιγμή θα μπορούσα να είμαι νεκρός. Ενώ ο πατέρας μου με προέτρεπε να βγω έξω για να διασκεδάσω με τους συντρόφους μου, εγώ δεν είχα καν τη δύναμη να στηριχτώ στα πόδια μου.

Ευτυχώς που εκείνη τη στιγμή ήταν κοντά μου ο μικρός μου αδελφός. Με στήριξε και, αφού έφυγε ο πατέρας μας κι εγώ έβαλα τα κλάματα αποφασισμένος να μην πάω, εκείνος μου είπε ότι θα πάρει τη θέση μου. Έτσι, ενώ ήμουν σε απόγνωση, αισθάνθηκα ανακούφιση χάρη στο θάρρος και την γενναιότητα του Σελήμ.

Μετά από αυτή του την πράξη δεν θα πάψω πότε να του είμαι ευγνώμων  αφού με γλίτωσε από τον θάνατο." 

Θένια  Σιώτα, Β’3 (2014)

Die Welle (= το κύμα)

ΥΠΟΘΕΣΗ: Εκπαιδευτικός σε Γερμανικό Λύκειο, επιχειρεί να αναλύσει τις αρχές της απολυταρχίας στους μαθητές του. Οι μαθητές, από την πρώτη κιόλας συζήτηση μαζί του, τον διαβεβαιώνουν πως είναι αδύνατη η ύπαρξη φασισμού σε δημοκρατικές χώρες και αναπτυγμένους λαούς. Με αφορμή αυτό και δεδομένου πως ο καθηγητής είχε λάβει παιδεία πάνω στην αναρχία, θα επιχειρήσει να μετατρέψει το μάθημά του σε πείραμα. Οι μαθητές θα υποχρεωθούν να ντύνονται ομοιόμορφα, να δρουν για ένα κοινό σκοπό και φυσικά να υπακούουν με σεβασμό στο πρόσωπο του. Το «Κύμα», όπως ονομάστηκε, ξεκίνησε από το σύνολο των μαθητών της τάξης, όμως φαίνεται να επεκτείνεται. Τα μέλη πολλαπλασιάζονται και οι μαθητές που το αποτελούν θα ξεφύγουν από τα πλαίσια δράσης που όρισε ο καθηγητής Βένγκερ, μόλις σε μία εβδομάδα!

Η ταινία μέσα από τα μάτια των κριτικών.

Το «Die Welle» ή αλλιώς το «Το Κύμα» αποτελεί μία σύγχρονη ταινία του 2008, με γερμανούς συντελεστές. Πρόκειται για μία ταινία που απασχόλησε το κοινό όχι μόνο από σκηνοθετικής απόψεως, αλλά και ως προς το περιεχόμενο.

Ας ξεκινήσω όμως με την μορφολογία του έργου αυτού. Μελετώντας αρκετές κριτικές παρατήρησα πως οι απόψεις πάνω σε αυτό το ζήτημα, διίστανται. Πολλοί μιλούν για μία πρόχειρη, λιτή δουλειά, που δεν αναπτύσσει στο έπακρο την κατάσταση του φασισμού. Κατά πόσο είναι όμως σωστό να εξετάζουμε την σκηνοθεσία ξεχωριστά από το περιεχόμενο; Η ταινία επιδιώκει να αφυπνίσει τους νέους τόσο της Γερμανίας, όσο και ολόκληρου του κόσμου, για τον κίνδυνο της απολυταρχίας. Συνεπώς, επιβάλλεται να παρουσιάζει τις ιδέες με τρόπο ευκολονόητο και προσιτό σε κάθε νέο. Μάλιστα, μία κριτικός αναφέρει: «Όσο για την καλλιτεχνική αξία της ταινίας, που υστερεί καθώς λένε αυτοί που ξέρουν, θα αναρωτηθώ το εξής: Τι βαθμό να βάλεις σε μια πολύ εύστοχη και μοναδική έκθεση ιδεών, εάν έχει μερικά ορθογραφικά λάθη; Εξαρτάται από το εάν είσαι ο αναγνώστης της, ή ο ακροατής της, υποθέτω.» Μολαταύτα, «Το Κύμα» αποτελεί μία πετυχημένη ταινία που θίγει το σκοτεινό παρελθόν των Γερμανών.